vinnan að taka við sér!

jæja, nú er vinnan farin að taka kipp, allt í einu barasta er allt að gerast, fréttatilkynningar sem þarf að skrifa, planfundir fyrir dag afríska barnsins (allir að halda uppá takk fyrir þann 16. júní), manchester united hiv/alnæmi herferð (erum að reyna að fá einhvern úr liðinu, vonandi einhvern af þeim sætu), útvarpstöð sem þarf að koma á laggirnar og ég veit ekki hvað og hvað. og haldiði þá ekki að samstarfskona mín ætli ekki bara í 3ja vikna frí, sagðist vera útbrunnin og meika þetta ekki - ég saup nú pínu hveljur verð ég að viðurkenna, allt þetta væri nú ekki mikið mál heima en djók að reyna að plana eitthvað hér, ég fór á ráðuneytisfund í gær sem var 2 tímar af almennu málæði og svo bara stóðu allir upp líkt og hendi væri veifað eins og allt væri klappað og klárt, what? en svo tók ég gleði mína á ný eftir vinnu þegar ég fór með nýja tansaníska vini mínum honum shoo í súpermarkaðinn þar sem ég keypti heljarinnar mikið af allskyns skrýtnum matvörum, það þarf nú ekki annað en nýja og áður óþekkta gerð af súkkulaðikexi til að snúa deginum við...

en ég verð að segja ykkur aðeins af 5 daga ferðalaginu sem ég fór í síðustu viku með ítölsku landsnefndinni - það var æææði! þau komu með ritstjóra ítalska vanity fair og einhvern súper topp ljósmyndara (tékkið á síðunni hans, http://www.lucababini.com/, dúddinn hefur tekið myndir af dalai lama og sean connery, harrison ford og cypress hill, úff), aðstoðarljósmyndarinn hans var líka mjög sætur.... allavega, við ferðuðumst um allt landið, skoppandi eftir vegaslóðum, sáum þvílík ósköp af nýfæddum börnum og ég fékk meiraðsegja að bólusetja tvö lítil, það er held ég barasta eitt af því magnaðasta sem ég hef gert, manni finnst maður alveg eiga hlut í þeim eftir það. en þetta var líka hrikalega erfitt að sjá, við hittum konur sem höfðu gengið í gegnum barnsburð 15 sinnum og áttu (bara) 7 eða 8 börn á lífi, hér eru lífslíkur þessara litlu barna svo hrikalega lágar. við fórum á næringarmiðstöðvar þar sem við sáum þessi pínulitlu börn vannærð með malaríu, berkla, heilahimnubólgu og allt sem gat fest þar sem ónæmiskerfið þeirra er varla til staðar lengur. en, svo sáum við reyndar líka pattaraleg kríli sem höfðu fengið exclusive brjóstagjöf, sæta krakka í nýjum skólabyggingum með nýjar kennslubækur og búttuð kríli sem voru við það að útskrifast frá næringarmiðstöð í einu samfélaginu. þau eru svo sterk þessi litlu börn hérna, maður sér þessa rosalegu seiglu í augunum á þeim, jafnvel þó þau séu ekki nema nokkra mánaða - þvílíkir naglar.

en allavega, það er annaðhvort í ökkla eða eyra í þessu bloggi mínu, hætti núna!!
góða helgi elskurnar mínar!

ps. kata, ég er búin að dansa vikivakann en prumpið er enn á biðlista, bíð spennt og viðbúin eftir kóbrunni og fannsa, ég skal tékka á íbúðinni í highgate hill!