Oh, Sevens....

Jæja, þrátt fyrir þynnku fimmtudagsins var ég nú hreint ekki til í að hætta stuðinu fyrst ég var komin á bragðið. Við tók löng helgi þar sem stuð og læti voru við völd. Rugby Sevens meistaramótið í Wellington var um helgina og ég verð að segja að ég er algjörlega húkked á þetta sport. Sjö menn í liði spila rugby í 14 mínútna leik, það er sjö mínútur hver leikhelmingur. Hvert lið spilar svo þrjá til fjóra leiki á dag í tveggja daga móti. Ég hef nú bara aldrei séð aðra eins menn, þeir eru straumlínulöguð tröll, sérstaklega Suðurhafsmennirnir, hlaupa eins og vindurinn milli þess sem þeir hjóla hvern í annan og slást eins og ljón. Svo situr maður með bjórinn í annarri og pizzu í hinni og æpir af spenningi, næstum um leið og leikurinn byrjar er hann búinn og allt er spurning um sekúndur.
Helgin fór þannig mestmegnis í að dást að lærvöðvum og upphandleggjum, drekka bjór, dansa aðeins, og svo náði ég loksins að skvera af ritgerðinni sem ég átti að vera búin að skila um internshipið. Það er þó ekki erfitt að mæta í vinnuna um helgar þar sem öryggisvörðurinn okkar er ógessla sætur, og sjúklega feiminn, gaman að fríka hann aðeins út með blikki.

Verð að henda inn tveimur myndum af spengilegum sevens gaurum...